Huidproblemen:

Mijten en schimmel

Er worden regelmatig konijnen aangeboden op de praktijk met klachten als kalige plekken met korstjes, al dan niet met jeuk.

We denken dan al gauw aan schimmel of schurft.

Bij schurft is er vaak sprake van jeuk en krabt en bijt het konijn zichzelf. Hierdoor ontstaan er kale plekken en wondjes op de huid. De plekken zijn vooral gelokaliseerd op de kop en met name bij de oren.

Op de rest van het lichaam kunnen natuurlijk ook plekken voorkomen.

Schimmel jeukt in de regel niet maar geeft wel kale plekken.

Wat is wat?

Aan de hand van de symptomen en een microscopisch onderzoek van de schilfers is de diagnose makkelijk te stellen.

Door de vacht te kammen met een vlooienkam kunnen de schilfers die

losgekamt worden onder de microscoop bekeken en beoordeeld worden.

De mijten en eitjes van de mijten zijn goed te zien.

Veel voorkomende mijten zijn : Cheyletiella parasitovorax en Listrophorus gibbus.

De therapie bestaat eruit het dier te behandelen met stronghold (zo nodig na een maand herhalen)

Schimmels zijn onder de microscoop niet te zien en hebben ook een heel andere aanpak nodig.

Vachtmijt bij een konijn

Schurftmijt

Aan de hand van de symptomen (zie hierboven) en een microscopisch onderzoek van een huidafkrabsel is de diagnose met zekerheid te stellen. Schurftmijten leven echt in de huid, en graven daar gangen.

Een afkrabsel moet dan ook diep in de huid genomen worden aangezien de mijt daar leeft. Alleen zo kun je de mijt aantonen en zien onder de microscoop. Deze mijten zijn dus veel moeilijker te vinden dan bijv. vacht- mijten. Indien er mijten gevonden worden is het 100 % zeker dat er schurft aanwezig is, indien er geen mijten gevonden worden blijft er vaak wel een sterke verdenking van schurft.

Het gaat om de mijt: Notoedres cuniculi. Soms is er sprake van een demodex mijt, Demodex cuniculi, deze is gemakkelijker te vinden onder een microscoop. De demodex mijt leeft in de talgklierzakjes van de haren.

De therapie bestaat ook weer uit een behandeling met stronghold en dit met een maand te herhalen.

Let wel: als er meerdere konijnen zijn wordt aangeraden alle dieren te behandelen, het is een besmettelijke aandoening.

Het komt veel voor bij jonge dieren, dieren uit een opvang of van een kinderboerderij.

Oormijt

Heeft het konijn jeuk en bruine, ingedroogde korsten en een ontstoken oorschelp is de diagnose al zo goed als zeker: oormijt. Met een oorkijker (opthalmoscoop) kun je de mijten in het oor zien bewegen.

We kunnen onder de microscoop de diagnose bevestigen door wat oorsmeer nader te bekijken, maar eigenlijk is dit niet eens nodig ....

Therapie: stronghold evt in combinatie met een oorzalf